قوم يونس عليه السّلام با خود گفتند : ما تا به حال از يونس دروغى را نديده‌ايم ، مواظب باشيد اگر او امشب در بين شما باقى ماند كه عذابى در كار نيست ، ولى اگر بيرون رفت بدانيد كه صبح فردا عذابتان قطعى است شب كه به نيمه رسيد يونس عليه السّلام آشكارا از بينشان بيرون رفت ، آنان كه اين را دانستند و آثار عذاب را مشاهده و به هلاكت خود يقين كردند به نزد آن عالم رفتند ، او به ايشان گفت : به سوى خدا زارى كنيد كه او به شما رحم مىكند و عذاب را از شما برمىدارد : به سوى بيابان بيرون شويد و زنان و كودكانتان را از هم جدا كنيد و بين حيوانات و بچه‌هاتان جدائى افكنيد ، سپس دعا كنيد و بگرييد ! آنان چنين كردند ؛ با زنان و كودكان و چهارپايان خويش سر به صحرا نهادند ، لباس پشمينه پوشيدند و اظهار ايمان و توبه كردند و نيت خود را خالص نمودند و ميان همه مادران و بچه‌هاشان از آدمى و حيوانات جدائى افكندند سپس ناليدند و فرياد زارى سر دادند ، صداها كه درهم پيچيد و فريادها كه آميخته شد ، با ناله و اندوه به سوى خداى عزّ و جلّ توجه نموده و گفتند : [ پروردگارا ] ما به آنچه يونس آورده بود ايمان آورديم ، خداوند آنان را بخشيد و دعايشان را پذيرفت و عذابى را كه بر سرشان سايه گسترده بود از ايشان بر طرف ساخت و . . . خداوند بدين گونه عذاب را از قوم يونس - بعد از آنكه توبه كردند - محو و بر طرف كرد ، آرى ، خداوند هر چه را بخواهد محو كرده يا برقرار مىدارد . ج - خداوند سبحان در سوره اعراف مىفرمايد : وَ واعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً . ما با موسى سى شب وعده گذاشتيم ، و آن را با ده شب ديگر تكميل كرديم تا ميقات پروردگارش چهل شب تمام شد . « 1 » و در سوره بقره فرموده : وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ

--> ( 1 ) - اعراف / 142 .